image1 image2 image3 image4 image5

Το αυτί
Το αυτί εξυπηρετεί δύο πολύ σημαντικές λειτουργίες: την ακοή και τον έλεγχο της στάσης του σώματος και της ισορροπίας.
 
Το αυτί μπορεί να συγκριθεί με ένα δυναμό που παρέχει στον εγκέφαλο (φλοιό) ενέργεια και συνεπώς απαιτεί διέγερση. Οι ήχοι είναι τα εξωτερικά ερεθίσματα των οποίων η ποιότητα επιδρά στο επίπεδο της ενέργειας στον εγκέφαλο.
 
Όταν η ερμηνεία της ακουστικής πληροφορίας διαταραχθεί τότε η ακρόαση παραμορφώνεται και επηρεάζει τη διανοητική ικανότητα του ατόμου, τις συναισθηματικές και συμπεριφοριστικές λειτουργίες, τις ικανότητες εκμάθησης.


 
 Ίλιγγος

 
Ο ίλιγγος θεωρείται επείγον πρόβλημα και δεν πρέπει να χάνεται χρόνος. Όπως και το όργανο της ακοής, έτσι και τα όργανα της ισορροπίας αποτελούνται από ευγενέστατα νευρο-επιθηλιακά κύτταρα.
 
Τα αισθητήρια κύτταρα του κοχλία (τριχωτά) και του αιθουσαίου οργάνου βρίσκονται, μαζί με τα νευρικά κύτταρα, στην κορυφή της ανατομικής και λειτουργικής εξειδικεύσεως.


 

Το σύστημα της ισορροπίας, η αίσθηση, και ο ίλιγγος
 

Η ισορροπία καθορίζεται από ένα πολύπλοκο συνδυασμό πληροφοριών που εισρέουν στον εγκέφαλο, από

  • τα μάτια,
  • τις αρθρώσεις (ιδιοδεκτικότητα), και
  • το λαβύρινθο (εσωτερικό αυτί).

 
Η αίσθηση της ισορροπίας εξαρτάται από τις φυσιολογικές η όχι αλληλεπιδράσεις:
 

 

-Του λαβυρίνθου, ο οποίος καταγράφει την κατεύθυνση της κίνησης όπως στροφή, εμπρός-πίσω, δεξιά-αριστερά, επάνω-κάτω.

-Των οφθαλμών που καταγράφουν τη θέση του σώματος στο χώρο καθώς και την κατε

ύθυνση της κίνησης.

-Των υποδοχέων πίεσης του δέρματος που ευρίσκονται στα πόδια και ενημερώνουν για το ποιο μέρος του σώματος είναι προς τα κάτω και ακουμπά στο έδαφος.

-Των αισθητικών υποδοχέων στους μύες, τις αρθρώσεις, και την σπονδυλική στήλη, που ενημερώνουν ποια μέρη του σώματος κινούνται

Της παρεγκεφαλίδας και του εγκεφάλου που επεξεργάζεται τις πληροφορίες από τα υπόλοιπα τμήματα και ρυθμίζει την μεταξύ τους συνεργασία.

 

Όταν ο εγκέφαλος λαμβάνει αντικρουόμενα μηνύματα από τα υπόλοιπα τέσσερα τμήματα όπως σε περίπτωση βλάβης, αυτό γίνεται αντιληπτό σαν ίλιγγος (ψευδαίσθηση ότι εμείς ή τα αντικείμενα περιστρέφονται ή κινούνται).


 



 
Τι είναι η Αιθουσαία Αποκατάσταση

Η αίσθηση της ισορροπίας εξαρτάται από τις φυσιολογικές η όχι αλληλεπιδράσεις:

-Του λαβυρίνθου,

-Των οφθαλμών

-Των υποδοχέων πίεσης του δέρματος

-Των αισθητικών υποδοχέων στους μύες, τις αρθρώσεις, και την σπονδυλική στήλη,

-της παρεγκεφαλίδας και του εγκεφάλου που επεξεργάζεται τις πληροφορίες από τα υπόλοιπα τμήματα και ρυθμίζει την μεταξύ τους συνεργασία.

 

Όταν ο εγκέφαλος λαμβάνει αντικρουόμενα μηνύματα από τα υπόλοιπα τέσσερα τμήματα όπως σε περίπτωση βλάβης, αυτό γίνεται αντιληπτό σαν ίλιγγος.

 

Οποιαδήποτε βλάβη στο φλοιό του εγκεφάλου, στα βασικά γάγγλια, στην παρεγκεφαλίδα ή στα περιφερικά πληροφορικά συστήματα (μάτια, αισθητήρια νεύρα των άκρων και του κορμιού και λαβύρινθος μαζί με το αιθουσαίο νεύρο που τον ενώνει με τον εγκέφαλο) καθώς και στα νεύρα που ενώνουν τα προαναφερθέντα όργανα μεταξύ τους επιφέρει μια «αναστάτωση» που υποκειμενικά την εκλαμβάνουμε ως ίλιγγο ( ψευδαίσθηση ότι εμείς ή τα αντικείμενα περιστρέφονται ή κινούνται ).

Το κεντρικό νευρικό σύστημα προσπαθεί να αντιρροπήσει τη βλάβη, όσο αυτό όμως δεν συμβαίνει επαρκώς, παραπονιόμαστε για ίλιγγο, ή αστάθεια και κινδυνεύουμε να χάσουμε την ισορροπία μας.

Όταν συμβαίνει οποιαδήποτε οξεία βλάβη σε μία πλευρά του συστήματος ισορροπίας, ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται πολύ άρρωστος για ώρες έως μερικές ημέρες με ένα αίσθημα περιστροφής, αστάθειας, ζαλάδας, και συχνά εφίδρωση, ναυτία και έμετο. Αυτό συμβαίνει επειδή τα σήματα που αποστέλλονται από τις δύο πλευρές δεν είναι πλέον είναι ίσα και αντίθετα, και ο εγκέφαλος ερμηνεύει τη διαφορά ως συνεχή κίνηση. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι μετά από αυτή την αρχική περίοδο ο εγκέφαλος αναγνωρίζει ότι τα σήματα που λαμβάνονται από τα αυτιά είναι λανθασμένα, και τα τροποποιεί μέσα από μια διαδικασία που ονομάζεται ανασταλτική δράση της παρεγκεφαλίδας. Όταν λειτουργεί η αναστολή της παρεγκεφαλίδας, η περιστροφή και τα άλλα δυσάρεστα συμπτώματα παρουσιάζουν βελτίωση. Ο ασθενής αισθάνεται ασταθής, επειδή τα σήματα που χρησιμοποιούνται συνήθως για να διατηρήσει την ισορροπία έχουν απενεργοποιηθεί. Ο ασθενής μπορεί, επίσης, να αναφέρει ζάλη ή θολή όραση με τις κινήσεις. Η όραση και η ιδιοδεκτικότητα χρησιμοποιούνται πλέον, για να διατηρήσει την ισορροπία, έτσι ώστε ο ασθενής μπορεί να περπατήσει, αλλά θα αισθάνεται ασταθής και μπορεί να πέσει στο σκοτάδι.

 

Τα παραμορφωμένα σήματα ισορροπίας που λαμβάνει ο εγκέφαλος από το εσωτερικό αυτί σε περίπτωση αιθουσαίας δυσλειτουργίας, προκαλούν εκτός τον ίλιγγο και τη ναυτία, ένα γενικό αίσθημα κόπωσης και άγχος.

 

Το χρόνιο άγχος είναι μια συχνή παρενέργεια που μπορεί να παράγει τρόμο, αίσθημα παλμών της καρδιάς, κρίσεις πανικού, αποπροσανατολισμό και κατάθλιψη. Συχνά μια κρίση πανικού είναι ένα από τα πρώτα συμπτώματα βλάβης στο σύστημα της ισορροπίας, ενώ ζάλη μπορεί να προκληθεί και μόνο από έντονο άγχος.

 



 

Αιθουσαία Αποκατάσταση

Η ανάκαμψη από οξεία βλάβη διαρκεί συνήθως από μία έως έξι εβδομάδες, αλλά δεν είναι ασυνήθιστο για υπολειμματικά συμπτώματα όπως η αστάθεια και η ζάλη να διαρκέσει για πολλούς μήνες ή ακόμη και χρόνια εάν συμβεί μόνιμη βλάβη.

 

Η ανάκαμψη από μια οξεία μόνιμη βλάβη του έσω ωτός τυπικά ακολουθεί δύο φάσεις:

 

Μια οξεία περίοδο, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει σοβαρό ίλιγγο και εμέτους

 

Μια υποξεία περίοδο, περίπου δύο εβδομάδες με ηπιότερα συμπτώματα και ταχεία ανάρρωση

 

Ένα κατεστραμμένο σύστημα ισορροπίας έχει μικρή ικανότητα να επιδιορθώσει το πρόβλημα στην εστία της βλάβης. Η ανάρρωση γίνεται με επαναρρύθμιση του τμήματος του εγκεφάλου που ελέγχει την ισορροπία ώστε να αντισταθμίσει τα άνισα σήματα που αποστέλλονται από το κατεστραμμένο και το υγιές αυτί. Αυτή η διαδικασία αντιρρόπισης εμφανίζεται φυσιολογικά στους περισσότερους ανθρώπους, αλλά ορισμένοι ασθενείς χρειάζονται θεραπεία αποκατάστασης του αιθουσαίου (VRT).

Επίμονα προβλήματα ισορροπίας μπορεί να βελτιωθούν με Αιθουσαία αποκατάσταση, που είναι ένα είδος φυσικοθεραπείας με εκτέλεση ασκήσεων που μπορεί να βελτιώσει την ανοχή στα συμπτώματα της ζάλης και έλλειψης ισορροπίας και να επιταχύνει την κεντρική αντιρρόπιση.

 

Η θεραπεία αιθουσαίας αποκατάστασης είναι ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος για να μειωθεί σημαντικά η ζάλη από διαταραχές του αιθουσαίου συστήματος.

 

Η αιθουσαία αποκατάσταση γίνεται στο κέντρο μας, από ειδικά εκπαιδευμένο θεραπευτή. Είναι σχεδιασμένο για να προσφέρει μικρές, ελεγχόμενες και επαναλαμβανόμενες «δόσεις» των κινήσεων και δραστηριοτήτων που προκαλούν ζάλη, ώστε να απευαισθητοποιήσει το σύστημα ισορροπίας στις κινήσεις, καθώς και την ενίσχυση της εξομάλυνσης των βραχυχρόνιων διακυμάνσεων που εμπλέκονται στη Μακροχρόνια αντιρρόπιση. Η αιθουσαία αποκατάσταση είναι πιο αποτελεσματική όταν γίνεται από έναν θεραπευτή ο οποίος έχει ειδική εκπαίδευση και ειδικεύεται σε αυτή την ασυνήθιστη μορφή της θεραπείας.

 



 
Οξύ Ακουστικό Τραύμα

Οι απότομοι και πολύ δυνατοί ήχοι (π.χ. πυροβολισμός) μπορούν να βλάψουν το νεύρο της ακοής (ακουστικό νεύρο) και να προκληθεί ακουστικό τραύμα. Η ένταση του ήχου, η διάρκεια του ήχου αλλά και η «ευαισθησία» του ακουστικού νεύρου του καθενός θα καθορίσει το μέγεθος της ζημιάς, η οποία δυστυχώς είναι συχνά μόνιμη.
Ποιοι κινδυνεύουν από οξύ ακουστικό τραύμα;
Το ακουστικό τραύμα εμφανίζεται συχνά σε στρατιωτικούς και στρατεύσιμους, σε αστυνομικούς, κυνηγούς και γενικά σε άτομα που χειρίζονται όπλα.

Επίσης είναι πολύ συχνός μετά την Ανάσταση το Πάσχα σε άτομα που ήταν αρκετά άτυχα ώστε να εκραγεί μια κροτίδα ή βεγγαλικό πολύ κοντά τους. Οι κροτίδες συνήθως προκαλούν ήχο 125-168dB.

Πώς εκδηλώνεται;


Τα κύρια χαρακτηριστικά είναι η βαρηκοΐα και τα βουητά (εμβοές), που εντοπίζονται σχεδόν αποκλειστικά στο ένα αυτί.

Ο ασθενής το περιγράφει σαν ένα «μπουκωμένο αυτί» ή σαν «ένα βάρος στο αυτί». Η βαρηκοΐα είναι συνήθως μικρού προς μετρίου βαθμού και αφορά τις υψηλές συχνότητες στην περιοχή των 4000-6000Hz.

Τα βουητά (εμβοές) εντοπίζονται στο ένα αυτί και είναι πολύ έντονα τις πρώτες στιγμές μετά τον κρότο. Είναι σαφής ένδειξη ότι το ακουστικό νεύρο έχει υποστεί βλάβη. Μπορεί να είναι παροδικό φαινόμενο, αλλά δημιουργεί πρόβλημα, αν γίνει μόνιμο. Ο ασθενής αναφέρει ότι το ακούει καλύτερα σε ήσυχο περιβάλλον και πολύ συχνά τον δυσκολεύει να κοιμηθεί.
Ο πόνος είναι σπανιότερο σύμπτωμα μετά από έκθεση σε κρότο.

Πολύ σπάνια, ως επιπλοκή μπορεί να παρουσιαστεί ζάλη που υποδηλώνει ρήξη της στρογγυλής ή της ωοειδούς θυρίδας του αυτιού ή και μεγαλύτερη βαρηκοΐα που μπορεί να οφείλεται σε ρήξη της τυμπανικής μεμβράνης ή διαταραχή στη συνέχεια των ακουστικών οσταρίων.
Αυτές οι περιπτώσεις είναι πολύ σοβαρές και δύσκολες στην αντιμετώπιση.


Διάγνωση
Σε οποιαδήποτε περίπτωση εκτεθείτε σε πολύ έντονο κρότο, ή έκρηξη ιδιαίτερα όταν αυτό συνοδεύεται με μείωση στην ακοή (βαρηκοία) και βουητό (εμβοές) πρέπει να απευθυνθείτε στον Ωτορινολαρυγγολόγο. Οι διεθνείς οδηγίες λένε ότι αυτή η επίσκεψη πρέπει να γίνει όσο το δυνατόν συντομότερα (εντός 48 ώρες) διότι η έγκαιρη θεραπεία είναι εξαιρετικά σημαντική.

Μετά τη λήψη του ιστορικού, ο ωτορινολαρυγγολόγος θα εκτιμήσει με κάθε τρόπο την ακοή. Αυτό σημαίνει ότι θα χρησιμοποιήσει τους τονοδότες, την ωτοσκόπηση, την τυμπανομετρία, τα ηχητικά αντανακλαστικά και θα προχωρήσει σε ακοόγραμμα τόσο της αέρινης όσο και της οστέινης αγωγής.

Ο στόχος είναι να καθοριστεί το μέγεθος της βαρηκοΐας, να εντοπιστούν ποιες συχνότητες έχουν επηρεαστεί και αν η βλάβη αφορά μόνο τη μετάδοση του ήχου, μόνο το ακουστικό νεύρο ή και τα δύο.

Θεραπεία

Ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας του Οξέος ακουστικού τραύματος είναι η κορτιζόνη. Χορηγείται από το στόμα ή και ενδοφλεβίως και συχνά συνδυάζεται με χορήγηση κορτιζόνης ενδοτυμπανικά (αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας). Συνήθως συστήνονται έως πέντε ενδοτυμπανικές εγχύσεις κορτιζόνης με μεσοδιάστημα 3-5 ημερών η κάθε μία. Η ενδοτυμπανική χορήγηση κορτιζόνης γίνεται ανώδυνα στο ιατρείο. Η επεμβατική αυτή μέθοδος είναι ασφαλής, όταν γίνεται από έμπειρο ιατρό.

Η πρόγνωση είναι γενικά καλή αν γίνει έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση. Η έγκαιρη θεραπεία μπορεί να είναι σωτήρια για την ακοή!

 



 

Ωτολογικά προβλήματα κατά την κατάδυση

Η ελεύθερη κατάδυση και το υποβρύχιο κυνήγι είναι δραστηριότητες που προϋποθέτουν καλή φυσική κατάσταση και άριστη λειτουργία των αυτιών, της μύτης και των παραρρίνιων κόλπων, των αεροφόρων κοιλοτήτων στο προσωπικό κρανίο. Όπως είναι γνωστό σε όσους ασχολούνται με την κατάδυση, περισσότερο από 50% των εμφανιζομένων προβλημάτων αφορούν τον Ωτορινολαρυγγολόγο και περισσότερο από 90% των προβλημάτων αυτών αφορούν τα αυτιά.

Σε φυσιολογικές συνθήκες η πίεση του αέρα στο αυτί εξισορροπείται με την ατμοσφαιρική, λόγω της λειτουργίας της ευσταχιανής σάλπιγγας, η οποία είναι κλειστή και ανοίγει κατά την κατάποση, το χασμουρητό ή ενεργητικά με την μέθοδο Valsalva (Κρατώντας ελαφρά τα ρουθούνια και κλείνοντας το στόμα εκπνέουμε τον αέρα και τον σπρώχνουμε προς τα αυτιά χρησιμοποιώντας τους μύες του λαιμού και του προσώπου και σε καμία περίπτωση το στήθος ή την κοιλιά).

Κατά την κατάδυση όμως, η σάλπιγγα λειτουργεί σαν ‘φλοτέρ’ και παραμένει κλειστή υπό πίεση, με αποτέλεσμα τη δημιουργία “βαροτραύματος”, εκτός και εάν ο δύτης την ανοίξει εκούσια. Κατά την ανάδυση, αντίθετα, η σάλπιγγα ανοίγει σχετικά εύκολα.


Προδιαθεσικοί Παράγοντες Βαροτραύματος
Κοινό κρυολόγημα (συνάχι)
Ρινική αλλεργία
Πολύποδες ρινός
Σκoλίωση ρινικού διαφράγματος

Έξω ακουστικός πόρος 

Πόνος στο αυτί, από την δημιουργία “κενού”, λόγω αρνητικής πίεσης που οδηγεί στη δημιουργία μικρών αιμορραγιών στο δέρμα του έξω ακουστικού πόρου και στο τύμπανο. Με την παραπάνω αύξηση της πίεσης έχουμε τη δημιουργία αιμορραγικών φυσαλίδων. Για την κατάσταση αυτή δεν χρειάζεται ιδιαίτερη θεραπεία πέρα από κάποια αναλγητικά, εκτός αν δημιουργηθεί φλεγμονή.

Σε οποιαδήποτε πάντως περίπτωση, οι καταδύσεις θα πρέπει να σταματήσουν μέχρι την πλήρη ίαση.
Εξωτερική ωτίτις, αποτελεί φλεγμονή του έξω ακουστικού πόρου, από μικρόβια, που αναπτύσσονται λόγω συνθηκών υγρασίας και υψηλής θερμοκρασίας. Είναι μία κατάσταση που επιδεινώνεται από το στέγνωμα και τον καθαρισμό του αυτιού μετά την κατάδυση με μπατονέτες.

 

Μέσω αυτί
Το βαρότραυμα του μέσου αυτιού αποτελεί το πιο συχνό πρόβλημα των καταδύσεων και αυτό γιατί η ευσταχιανή σάλπιγγα δεν μπορεί να ανοίξει και να επιτρέψει την εισαγωγή αέρα στο μέσο αυτί, εξισορροπώντας έτσι την αυξημένη πίεση που υπάρχει στον έξω ακουστικό πόρο και στους υπόλοιπους ιστούς του δύτη.
Εδώ θα πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα ότι τα πρώτα 10-11 μέτρα κάτω από την επιφάνεια, αποτελούν το κρίσιμο όριο για την εξισορρόπηση της πίεσης των αυτιών. Ο δύτης ο οποίος δεν μπορεί να επιτύχει την εξισορρόπηση, είναι δυνατόν, πολλές φορές, να εμφανίσει τα πρώτα συμπτώματα μόλις αρχίσει την κατάδυση και κατά κανόνα είναι αδύνατον να συνεχίσει χωρίς να παρουσιάσει έντονο πόνο καθώς και ρήξη του τυμπάνου, βαρηκοΐα και ίλιγγο.

Προληπτικά μέτρα

1) Αποσυμφορητικά ρινικά spray(Οι σταγόνες και τα spray δεν πρέπει να  χρησιμοποιούνται για παραπάνω από μία εβδομάδα συνέχεια)
2) Συστηματική χορήγηση αποσυμφορητικών
3) Χειρισμός Valsava
4) Κατάδυση “με τα πόδια”

Αντίστροφο βαρότραυμα: Επέρχεται κατά την ανάδυση σε περίπτωση που η ευσταχιανή παραμένει κλειστή με αποτέλεσμα:

  • δυνατό πόνο
  • ζάλη.
  • αιμορραγία στο αυτί,
  • ρήξη του τυμπάνου και
  • μόνιμη απώλεια ακοής.

Έσω αυτί
Είναι δυνατόν να προκληθεί και βαρότραυμα του έσω ωτός, όταν, σε αποτυχία εξισορρόπησης της πίεσης κατά την κατάδυση, προκληθεί ρήξη ευένδοτων σημείων όπως είναι η ωοειδής και η στρογγύλη θυρίδα με αποτέλεσμα την εμφάνιση αιφνίδιας βαρηκοΐας, ιλίγγου και εμβοών. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονισθεί ότι οι δύο μορφές βαροτραύματος, δυνατόν να συνυπάρχουν και θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη σωστή εκτίμηση και αντιμετώπιση από τον ωτορινολαρυγγολόγο.

 

Πρόγνωση:

Ο ίλιγγος είναι συνήθως παροδικός ενώ η βαρηκοΐα, της οποίας ο βαθμός και η σοβαρότητα διαφέρουν, σταθεροποιείται ή/και επανέρχεται στο φυσιολογικό, στους επόμενους 2-3 μήνες.
Εάν δεν υπάρξει επιδείνωση των συμπτωμάτων αυτών, ο ασθενής μπορεί να επανέλθει σε ήρεμες δραστηριότητες μετά από 2 εβδομάδες και σε πλήρη δραστηριότητα σε 2 μήνες.

ΠΡΟΛΗΨΗ 


Τα περισσότερα ωτολογικά προβλήματα από καταδύσεις μπορούν να αποφευχθούν εάν γίνει καλός προληπτικός έλεγχος του υποψήφιου δύτη
. Κυρίως ελέγχεται η ανατομική ακεραιτότητα και λειτουργικότητα των αυτιών με ιδιαίτερη έμφαση στην ευσταχιανή σάλπιγγα. Επειδή η λειτουργία της τελευταίας επηρεάζεται από παρακείμενα όργανα είναι απαραίτητος και ο έλεγχος της μύτης, των παραρρινικών κόλπων και του ρινοφάρυγγα.

 

Ο έλεγχος αυτός πρέπει να περιλαμβάνει τις εξής εξετάσεις: Ωτοσκόπηση, τονικό ακοόγραμμα, εκτέλεση δοκιμασία Valsalva, ενδοσκόπηση μύτης και ρινοφάρυγγα, ακτινογραφία παραρρινικών κόλπων και έλεγχο του οπίσθιου λαβυρίνθου όταν υπάρχει ιστορικό κρίσεων ιλίγγου. Με την δοκιμασία Valsalva ελέγχουμε την ευσταχιανή σάλπιγγα παρακολουθώντας τις κινήσεις του τυμπάνου υπό το μικροσκόπιο. Αυτό μπορεί να γίνει και με τον τυμπανογράφο..

Η ενδοσκόπηση της μύτης και του ρινοφάρυγγα είναι εξέταση που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια και όλοι συμφωνούν ότι ο εξεταστής μπορεί πραγματικά να εκπλαγεί διακρίνοντας αλλοιώσεις που είναι αδύνατο να φανούν με την πρόσθια ή οπίσθια ρινοσκόπηση. Ενδεικτικά αναφέρεται η διογκωμένη μέση ρινική κόγχη, o στενωμένος μέσος ρινικός πόρος, μικροί πολύποδες στο μέσο ρινικό πόρο, πυώδεις εκκρίσεις από το στόμιο κάποιου παραρρινικού κόλπου, μικρό αιμαγγείωμα, υπερτροφικός ιστός ρινοφάρυγγα και διογκωμένα σαλπιγγικά ογκώματα από υπερτροφικό και πλαδαρό βλεννογόνο.

 



 

Τρύπα στο Τύμπανο

Η ρήξη τυμπάνου (διάτρηση) μπορεί να είναι μία επώδυνη κατάσταση, ειδικά στην αρχή, και μπορεί να χρειαστεί άμεση αντιμετώπιση. Επιπλέον, όταν υπάρχει μια μικρή τρύπα (διάτρηση) στο τύμπανο, αυτό δεν μπορεί να μεταδώσει ικανοποιητικά τον ήχο και ο ασθενής δεν ακούει καλά.

 

Πως προκαλείται η διάτρηση τυμπάνου;

 

Η διάτρηση τυμπάνου προκαλείται από φλεγμονή ή από τραυματισμό του τύμπανου.

 

Φλεγμονή: Στην οξεία μέση πυώδη ωτίτιδα, το πύον της μόλυνσης συσσωρεύεται πίσω από το τύμπανο, πιέζει το τύμπανο και προκαλεί έντονο πόνο. Και επειδή τα υγρά είναι ασυμπίεστα και το πύον δεν μπορεί να φύγει από αλλού, τελικά το τύμπανο «σκάει» σε ένα σημείο και τρέχει το πύον από το αυτί.

 

Τραυματισμός: Ένα χαστούκι, μια δυνατή φωνή στο αυτί, ένα πέσιμο πάνω στο αυτί, κάποιο τροχαίο ατύχημα, μια άτσαλη πτώση στο νερό με το πλάι, ακόμα και η υπερβολική προσπάθεια να σηκώσει κανείς ένα μεγάλο βάρος μπορεί να σπάσει το τύμπανο. Όμως ο πιο συχνός λόγος είναι κάποιο αιχμηρό αντικείμενο που χρησιμοποιεί κάποιος για να ξύσει το αυτί του …πιο βαθιά από ότι πρέπει!

Συμπτώματα

  • Πόνος στο αφτί.
  • Μερική έκπτωση της ακοής. Η απώλεια της ακοής (μπούκωμα του αυτιού) που θα προκύψει ως επακόλουθο της ρήξης, είναι ανάλογη του μεγέθους της τρύπας που θα δημιουργηθεί, άρα σε μια μικρή, γραμμοειδή ρήξη, που είναι η πλειονότητα των περιπτώσεων, αυτό το σύμπτωμα θα είναι παρόν.
  • Αιμορραγία ή εκροή υγρού από το αφτί.


Πως γίνεται η διάγνωση της διάτρησης τυμπάνου;

Θα χρειαστεί να σας εξετάσει ένας Ωτορινολαρυγγολόγος για να εντοπίσει την αιτία που ενδεχομένως δημιούργησε τη διάτρηση, το σημείο και το μέγεθος της διάτρησης. Το τύμπανο εξετάζεται με μικροσκόπιο, χωρίς καμία ενόχληση για τον ασθενή. Το επίπεδο απώλειας της ακοής προσδιορίζεται με μέτρηση της ακοής, με Ακοόγραμμα.

 

Τι πρέπει να προσέξω αν έχω διάτρηση τυμπάνου;

  •  Πρέπει να διατηρείτε το αυτί σας στεγνό.
  •  Βουλώστε το αυτί με λίγο βαμβάκι βουτηγμένο στη βαζελίνη όταν λούζεστε ή κάνετε μπάνιο.
  •  Πρέπει να αποφύγετε να φυσάτε τη μύτη σας δυνατά.
  • Αν νοιώθετε πόνο στο αυτί ή το νοιώθετε πρησμένο, πρέπει να μιλήσετε με τον ιατρό σας.

Θεραπεία

    • Αν η τρύπα στο τύμπανο είναι μικρή και πρόσφατη, ίσως να μη χρειάζεται θεραπεία. Το τύμπανο συχνά μπορεί να αυτοθεραπευτεί και η τρύπα σταδιακά να κλείσει μόνη της. Δεν πρέπει όμως να έρχεται το αυτί σε επαφή με νερό μέχρι να κλείσει το τύμπανο.
    • Αν η τρύπα είναι μικρή αλλά δεν κλείσει αυτόματα, τότε μπορεί να γίνει και με τοπική αναισθησία στο ιατρείο του ωτορινολαρυγγολόγου σας με την χρήση ειδικού μοσχεύματος που τοποθετείται στο τύμπανο σας.
  • Αν η τρύπα προκαλεί δυσλειτουργία ή σημαντική απώλεια ακοής ή αν ασχολείστε με θαλάσσιες δραστηριότητες (κολύμπι, καταδύσεις), πρέπει η διάτρηση να κλείσει με μια μικρο-επέμβαση που ονομάζεται μυριγγοπλαστική ή εάν χρειαστεί τυμπανοπλαστική.



Βουητά στα αυτιά (ΕΜΒΟΕΣ/tinnitus)

Ενοχλητικοί θόρυβοι στα αυτία 

Οι εμβοές είναι εσωτερικοί ήχοι ποικίλης έντασης, τις οποίες αντιλαμβάνεται κάποιο άτομο στο αυτί ή στα αυτιά του ή στο κεφάλι του, και δεν προέρχονται από εξωτερικό ακουστικό ερέθισμα. Πολλά άτομα παραπονούνται για εμβοές στ’αυτιά τους, που είναι ανυπόφορες και οι οποίες μπορεί να να υποκρύπτουν διάφορες διαταραχές του συστήματος της ακοής.

 

Οι εμβοές μπορεί να μοιάζουν σαν τα παράσιτα του ραδιοφώνου ή ως μονότονοι συνεχείς ή διακοπτόμενοι ήχοι που μπορεί να φεύγουν και να επανέρχονται. Μερικές φορές οι εμβοές γίνονται αντικειμενικά ακουστές και από τους άλλους, όταν ο ήχος ή οι ήχοι είναι αποτέλεσμα της πρόκλησης ρυθμικών σπασμών ορισμένων μυών της μαλακής υπερώας, του μυός του τείνοντος το τύμπανο μυ ή συνεπεία κάποιου καρδιακού φυσήματος. Οι εμβοές ποικίλουν σε ένταση και χροιά.

Από που προέρχονται οι εμβοές;

Υπάρχουν ποικίλες ωτολογικές παθολογικές και μη παθολογικές καταστάσεις που συνοδεύονται από εμβοές.

Μερικές από αυτές είναι οι ακόλουθες: ξένα σώματα στον έξω ακουστικό πόρο, πρεβυακοΐαή ωτογήρανση, συσσώρευση υγρού πίσω από το τύμπανο, ωτοσκλήρυνση, εμβοές που είναι επακόλουθο έκθεσης σε θόρυβο, αρτηριοσκλήρυνση, αύξηση της αρτηριακής πιέσεως, παραμόρφωση των τριχοειδών (κυττάρων της ακοής), όγκοι της κεφαλής και του τραχήλου, χρήση ορισμένων φαρμάκων, αναιμία, υποθυρεοειδισμός, σακχαρώδης διαβήτης και συχνή και μεγάλη λήψη ασπιρίνης (σαλικυλικά) ενσφήνωση στο τύμπανο κάποιο μικρού ξένου σώματος ή μια σφηνωμένη κυψελίδα.

Βελτίωση συμπτωμάτων. Θεραπεία

Αν οι εμβοές οφείλονται σε ωτολογικό πρόβλημα ο ΩΡΛ θα υποδείξει τις θεραπευτικές δυνατότητες, τόσο του ακοολογικού προβλήματος, όσο και του προβλήματος των εμβοών με τη χρήση φαρμάκων, συμπληρωμάτων διατροφής, τη χρήση κατάλληλου ακουστικού βαρηκοΐας ή την εφαρμογή κάποιας χειρουργικής θεραπείας, αν το πρόβλημα μπορεί να λυθεί με επέμβαση.

Αν ο εμβοές είναι άγνωστης αιτιολογίας πάλι δοκιμάζονται:
1. Τα ακουστικά βαρηκοΐας, που σε αρκετές περιπτώσεις περιορίζουν ή εξαφανίζουν τις εμβοές.
2. Χρησιμοποιείται η ηχοκάλυψη με διάφορες συσκευές ή ακουστικό που παράγει ήχο που καλύπτει τις εμβοές. Η ηχοκάλυψη βοηθάει μερικούς πάσχοντες από εμβοές.
3. Η επανεκπαίδευση του ακουστικού συστήματος στο να αγνοεί τις εμβοές με τη χρησιμοποίηση ειδικών συσκευών που εκπέμπουν δέσμη ήχων ευρείας συχνότητας (broad band noise). Οι ήχοι αυτοί είναι ησυχότεροι από τις εμβοές του ασθενούς. Θεραπεία αυτή διαρκεί περισσότερο από ένα έτος.
5. Η φαρμακοθεραπεία: Πολλά φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί κατά των εμβοών, χωρίς θεαματικά πάντοτε αποτελέσματα, σ’ αυτά έχουν περιληφθεί τα αντισπασμωδικά, ηρεμιστικά, αγχολυτικά, αντικαταθλιπτικά και αντιισταμινικά. Τα φάρμακα αυτά δεν θεραπεύουν τις εμβοές, αλλά βοηθούν μερικούς να αποδεχτούν τις εμβοές.

 



 

Ίλιγγος- Ζάλη

Έχετε φανταστεί πώς θα ήταν η ζωή μας αν δεν μπορούσαμε να ισορροπήσουμε; Δεν θα μπορούσαμε να περπατήσουμε, να καθίσουμε, ούτε καν να σηκωθούμε από τη θέση μας. Η ισορροπία σχετίζεται με την ικανότητα του εγκεφάλου να αντιλαμβάνεται τις κινήσεις και τη θέση του σώματος στο περιβάλλον.

Πώς ακριβώς γίνεται αυτό;

Ο εγκέφαλος συλλέγει και επεξεργάζεται τις πληροφορίες που στέλνουν οι τρεις κύριοι αισθητήριοι παράγοντες, που είναι τα μάτια, τα μικροσκοπικά τριχίδια στο εσωτερικό του αφτιού και οι αισθητήριοι υποδοχείς στους μυς και τις αρθρώσεις. Με λίγα λόγια, μάτια, αφτιά, μύες, αρθρώσεις, νεύρα και εγκέφαλος, όλα μαζί συνεργάζονται αρμονικά ώστε το σώμα να διατηρεί την ισορροπία του και να αποφεύγονται οι πτώσεις.

Ο ίλιγγος και η αντιμετώπισή του

α. Τι είναι ίλιγγος ; 
Οι προσβολές του ιλίγγου είναι κάτι από το οποίο υποφέρουν πολλοί άνθρωποι, ιδιαίτερα όσο μεγαλώνουν.

Ως ίλιγγος περιγράφεται η ψευδής αίσθηση κινήσεως ενώ το κεφάλι και το σώμα μας παραμένουν ακίνητα. Μπορεί να νομίζει κάποιος ότι πέφτει ή παραπατά ή τρικλίζει ή περπατά «πάνω σε σύννεφο» ή πιο συχνά ότι ο ίδιος ή το δωμάτιο που βρίσκεται στριφογυρίζουν.

Η κατάσταση αυτή είναι δυνατόν να συνοδεύεται από ναυτία ή και εμέτους.
Ο ίλιγγος παρά το ότι είναι σύμπτωμα ιδιαίτερα ενοχλητικό, τις περισσότερες φορές δεν είναι επικίνδυνο και με την κατάλληλη θεραπεία αλλά και με λίγη υπομονή μπορεί να αντιμετωπιστεί με επιτυχία από το γιατρό σας ο οποίος για να σιγουρευτεί ότι δεν κρύβεται τίποτα πιο σοβαρό, μπορεί να σας ζητήσει να κάνετε κάποιες εξετάσεις.
β. Τι προκαλεί τον ίλιγγο ; 
Στο εσωτερικό του αυτιού μας υπάρχει μικρός χώρος που είναι γεμάτος με υγρό (ο λαβύρινθος). Περιέχει ευαίσθητο μηχανισμό ο οποίος μας βοηθά να καταλαβαίνουμε τις κινήσεις του κεφαλιού και του σώματος μας.

Τα μηνύματα από το λαβύρινθο μεταφέρονται στον εγκέφαλο ο οποίος μας πληροφορεί αν και πώς κινούμαστε, ακόμα και όταν έχουμε τα μάτια κλειστά.
Μία από τις συνηθισμένες αιτίες του ιλίγγου είναι να μην λειτουργεί αποτελεσματικά αυτός ο μηχανισμός με συνέπεια, παρά το ότι το κεφάλι μας είναι ακίνητο, ο εγκέφαλος νομίζει ότι κινούμαστε. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα μηνύματα που δίνουν τα μάτια και το υπόλοιπο σώμα μας. Τελικά, το μπέρδεμα αυτό έχει ως αποτέλεσμα την δυσάρεστη κατάσταση του ιλίγγου.
Άλλη αιτία του ιλίγγου μπορεί να είναι η ανεπαρκής αιμάτωση του λαβυρίνθου. Αυτό μπορεί να συμβεί σε πολλές καταστάσεις όπως στην αρτηριοσκλήρυνση, το σπασμό των αγγείων του λαβυρίνθου, σε προβλήματα του αυχένα (αυτό που συχνά αναφέρεται ως άλατα), κ.α.
Ο ίλιγγος μπορεί επίσης να οφείλεται σε ιώσεις ή φλεγμονές του λαβυρίνθου. Πολύ πιο σπάνια σε όγκους ή άλλες παθήσεις του εγκεφάλου. Γι αυτό η εξέταση από τον ειδικό είναι απαραίτητη, ώστε να αποκλείσει αυτή τη μικρή έστω πιθανότητα.
γ. Τι πρέπει να κάνω ;
Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που μπορείτε να κάνετε ώστε να αποφεύγετε τις προσβολές του ιλίγγου ή τουλάχιστον να τις κάνετε λιγότερο συχνές και σοβαρές.

Αν υποφέρετε από ίλιγγους θα πρέπει να :
1. Σταματήσετε να καπνίζετε,
2. Μην πίνετε αλκοόλ,
3. Ελαττώστε το αλάτι,
4. Μην τρώτε αλόγιστα,
5. Μην κουράζεστε υπερβολικά,
6. Το άγχος επιδεινώνει τον ίλιγγο,
7. Μην κάνετε απότομες κινήσεις του κεφαλιού,
8. Μην σηκώνεστε απότομα από το κρεβάτι.

Αντιμετώπιση

δ. Τα Φάρμακα που θα ξεκινήσετε να παίρνετε έχουν ως κύριο σκοπό να θεραπεύσουν την αιτία. Μην απογοητεύεστε λοιπόν αν δεν αρχίσετε να έχετε κάποια βελτίωση από την πρώτη στιγμή. Πρέπει να περάσει κάποιος χρόνος για να αρχίσουν να δρουν.
ε. Οι χειρισμοί Epley με κινήσεις της κεφαλής για επανατοποθέτηση των καναλίθων που γίνονται στον ασθενή από εξειδικευμένο φυσιοθεραπευτή ή ωτορινολαρυγγολόγο γιατρό φαίνεται να είναι η καλύτερη θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς με παροξυσμικό ίλιγγο θέσεως.
Τέλος υπάρχουν ορισμένες ασκήσεις που βοηθούν όσους υποφέρουν από ίλιγγο να αναπτύξουν ένα είδος ανοχής και αντοχής σε αυτόν.

Οι ασκήσεις αυτές πρέπει να αρχίζουν όσο το δυνατόν πιο σύντομα, ακόμα και όσο είσαστε ακόμα στο κρεβάτι. Γίνονται τρεις τουλάχιστον φορές την ημέρα και δεν πρέπει να διαρκούν περισσότερο από 5 λεπτά όλες μαζί. Πρέπει να εκτελούνται κατά ομάδες (Α ή Β ή Γ ή Δ), ανάλογα με τη φάση της ανάρρωσης σας.

Αντιμετώπιση

Οι ασκήσεις αυτές ταξινομούνται:

  1. Σε ασκήσεις των ματιών. Προς τα επάνω, μετά προς τα κάτω και στη συνέχεια από την μία πλευρά στην άλλη ακολουθώντας το δάκτυλο
  2. Σε ασκήσεις του κεφαλιού. Κάμψη προς τα εμπρός και μετά έκταση προς τα πίσω. Στη συνέχεια στροφή από την μία πλευρά στην άλλη. (Ασκήσεις Hamid) 10 επαναλήψεις, τρεις φορές την ημέρα.
  3. Σε ασκήσεις του κορμού όρθιοι. Σταθείτε όρθιος, σκύψετε να πάρετε ένα αντικείμενο από το έδαφος και σταθείτε πάλι όρθιος. Στην συνέχεια σταθείτε όρθιος και εκτελείται περιστροφικές κινήσεις του κορμού αριστερά-δεξιά
  4. Σε ασκήσεις ξαπλωμένοι στο κρεβάτι. Στροφή όλου του σώματος προς την μια πλευρά, σηκώνεστε καθιστοί στο κρεβάτι, ξαπλώνετε προς την αντίθετη πλευρά και στη συνέχεια στρέφεστε ανάσκελα

 



 

 

 

 

Νόσος των Χειμερινών Κολυμβητών

Εξοστώσεις Έξω ακουστικού

 

Οι εξοστώσεις αναπτύσσονται στον έξω ακουστικό πόρο, μπροστά από την τυμπανική μεμβράνη. Συνίστανται σε νεόπλαστο οστίτη ιστό και θεωρείται ότι προκαλούνται από ερεθισμό του περιοστέου, της μεμβράνης που καλύπτει το κόκκαλο. Σε αυτό οφείλεται και η παλιά ονομασία τους ως «νόσος των χειμερινών κολυμβητών». Προσβάλλουν και τα δύο αυτιά σε ορισμένες περιπτώσεις σε διαφορετικό βαθμό. Ο ρυθμός ανάπτυξής τους, αν και ποικίλλει από άνθρωπο σε άνθρωπο, είναι γενικά αργός.

 

Συνήθως παρατηρούνται σε τυχαία εξέταση ωτός για άλλο λόγο. Αν ο ασθενής παρουσιάζει συμπτωματολογία είναι αυτή της αίσθησης πληρότητας του αυτιού. Ανάμεσα στις εξοστώσεις και το τύμπανο μπορεί να συσσωρεύονται κυψελίδα ή επιθήλια δέρματος που καθηλώνουν εν μέρει την τυμπανική μεμβράνη, προκαλώντας αίσθημα πληρότητας ή εξωτερικές ωτίτιδες.

Η έντονη απόφραξη του έξω ακουστικού πόρου ενδέχεται να προκαλέσει βαρηκοΐα, ενώ η απομάκρυνση των εκκρίσεων πίσω από τις εξοστώσεις καθίσταται πολύ δύσκολη.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, προτείνεται η χειρουργική αφαίρεση. Είναι μια σχετικά εύκολη επέμβαση που γίνεται μέσα από το αυτί και μπορεί να πραγματοποιηθεί ακόμα και με τοπική αναισθησία ή μέθη. Η επέμβαση ενδέχεται να γίνει ταυτόχρονα και στα δύο αυτιά αν και ο ασθενής θα πρέπει να γνωρίζει ότι μετά το πέρας της επέμβασης, το αυτί πωματίζεται με απορροφήσιμο υλικό.

Πρόληψη 

Οι ειδικές ωτοασπίδες διαμορφωμένες στο σχήμα του αυτιού
βοηθάνε στην πρόληψη των προβλημάτων που δημιουργούνται από υπερβολική έκθεση του αυτιού στον αέρα και στο κρύο.




 
Αιτίες Βαρηκοίας
 
Πως διακρίνουμε κάποιον ο οποίος πάσχει από 
 
βαρηκοΐα; 

  • Έχει πρόβλημα στο να αντιλαμβάνεται μερικούς ήχους.
  • Παραπονείται πως πολύς κόσμος μιλάει μπερδεμένα και όχι καθαρά.
  • Βάζει την τηλεόραση δυνατά όταν οι άλλοι ακούνε πιο σιγά.
  • Συχνά ζητά από τους συνομιλητές σου να μιλούν πιο δυνατά ή να επαναλάβουν αυτό που είπαν.
  • Του είναι δύσκολο να καταλαβαίνει τους συνομιλητές του όταν μιλούν σε θορυβώδες περιβάλλον.
  • Οι συνομιλητές του σχολιάζουν την αδυναμία του να ακούει καθαρά.

Στατιστικά, ο βαρήκοος καταλαβαίνει το πρόβλημα του μετά από 3-4 χρόνια, ακόμη και αργότερα. Συνήθως οι γύρω του (οικογένεια, φίλοι) είναι αυτοί που το αντιλαμβάνονται πρώτοι.

 

Ανάλογα με την εντόπιση της βλάβης που προκάλεσε τη βαρηκοΐα διακρίνονται τα ακόλουθα είδη βαρηκοΐας:

    • Βαρηκοΐα τύπου αγωγής ή αγωγιμότητας, όταν η βλάβη εντοπίζεται στο σύστημα αγωγής (μεταβίβασης) του ήχου, δηλαδή στο έξω ή στο μέσο αυτί.
    • Νευροαισθητήρια βαρηκοΐα ή βαρηκοΐα τύπου αντιλήψεως, όταν η βλάβη εντοπίζεται μεταξύ έσω ωτός και ακουστικού φλοιού του εγκεφάλου. Η βλάβη αφορά τον κοχλία (κοχλιακή) ή την αρχή του κοχλιακού νεύρου (οπισθοκοχλιακή) ή την κεντρική ακουστική οδό από το κοχλιακό νεύρο μέχρι τον ακουστικό φλοιό στον κροταφικό λοβό του εγκεφάλου.
    • Βαρηκοΐα μικτού τύπου, όταν συνυπάρχουν βαρηκοΐα αγωγής και νευροαισθητήρια στο ίδιο αυτί.
    • Κεντρική βαρηκοΐα, όπου το ηχητικό ερέθισμα φτάνει φυσιολογικά στον εγκέφαλο, αλλά η βλάβη εντοπίζεται στο σύστημα επεξεργασίας του, δηλαδή στην ακοή αντιλήψεως. Αποτελεί νευρολογική εκδήλωση.
  • Ψυχογενής βαρηκοΐα, όταν δεν υπάρχει οργανική βλάβη στο σύστημα της ακοής. Εδώ ανήκουν η υστερική βαρηκοΐα και η βαρηκοΐα εκ προσποιήσεως.

 

Αντιμετώπιση Βαρηκοϊας

Οι πιο συχνές αιτίες βαρηκοϊας:

Στην παιδική ηλικία πολύ συχνές είναι οι διάφορες μορφές ωτίτιδας με πιο συχνή την εκκριτική ωτίτιδα, όπου μαζεύεται υγρό πίσω από το τύμπανο. Οφείλεται σε κακό αερισμό του αυτιού από την ευσταχιανή σάλπιγγα, που φράσσεται από υπερπλαστικές αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια). Η θεραπεία είναι απλή με τη χειρουργική αφαίρεση των εκβλαστήσεων και την παροχέτευση του υγρού με άμεση βελτίωση της ακοής.

Παρατηρώντας την αντίδραση του παιδιού σας στους ήχους, θα εντοπίσετε πιθανά προβλήματα ακοής. Απαντά το μωρό σας στον ήχο της φωνής σας; Καταλαβαίνει το νήπιο απλές λέξεις και ήχους και προσπαθεί να τους μιμηθεί; Καταλαβαίνει το παιδί σε μεγαλύτερη ηλικία τι του λέτε μόνο αν σας κοιτάζει όταν του μιλάτε;

Τα προβλήματα ακοής καθυστερούν την ανάπτυξη της ομιλίας, γλώσσας και ικανότητας μάθησης του παιδιού. Είναι πολύ σημαντικό να εντοπίσετε πιθανά προβλήματα ακοής όσο το δυνατό νωρίτερα.

Στους ενήλικες εκτός από τη χρόνια ωτίτιδα είναι πολύ συχνή στη χώρα μας και η ωτοσκλήρυνση. Προσβάλει σιγά-σιγά και τα δυο αφτιά, τις γυναίκες πολύ συχνότερα από τους άνδρες και αφορά συνήθως νεαρές ηλικίες, που δύσκολα αποδέχονται τα ακουστικά σαν μόνιμη λύση του προβλήματος της ακοής. Ο αναβολέας (το τελευταίο οστάριο πριν από τον κοχλία) καθηλώνεται στη θυρίδα του λόγω εναπόθεσης αλάτων στον ελαστικό του σύνδεσμο, με αποτέλεσμα να μην μεταδίδει πλέον τις δονήσεις του ήχου στα υγρά του κοχλία.

Για πολλούς η βαρηκοΐα είναι σημάδι της ηλικίας. Είναι ωστόσο τόσο βαθμιαία και απαρατήρητη διαδικασία που ο βαρήκοος είναι ο τελευταίος που καταλαβαίνει ότι έχει πρόβλημα. Άτομα που πάσχουν από σταδιακή βαρηκοΐα συχνά δυσκολεύονται να συνομιλούν όταν βρίσκονται σε πλήθος και παραπονιούνται ότι οι συνομιλητές τους μασάνε τις λέξεις τους.

Αντιμετώπιση:
Θεραπεία βαρηκοΐας τύπου αγωγιμότητας
α)Συντηρητική αγωγή
Η συντηρητική θεραπεία στην αντιμετώπιση της βαρηκοΐας τύπου αγωγιμότητας έχει θέση σε περιπτώσεις όπως η οξεία μέση ωτίτιδα, η εξωτερική ωτίτιδα και γενικά όταν η βαρηκοΐα είναι απότοκος φλεγμονών και λοιμώξεων, όπου με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή έχουμε ίαση της αιτίας (φλεγμονή) και του αποτελέσματος (βαρηκοΐα).  Επίσης, στην εκκριτική ωτίτιδα είναι πολλές οι φορές που συγκεκριμένες ασκήσεις είναι αρκετές για να υποχωρήσει, ενώ στην απόφραξη του έξω ακουστικού πόρου από βύσμα κυψέλης αρκεί η αφαίρεση του βύσματος για να επανέλθει η ακοή στα φυσιολογικά επίπεδα. Τέλος, η τραυματική διάτρηση του τυμπανικού υμένα συνήθως αυτοϊάται.

β)Χειρουργική αγωγή
Επεμβάσεις όπως η αναβολεκτομή σε ωτοσκλήρυνση του αναβολέα, η αφαίρεση όγκων του έξω ακουστικού πόρου ή του μέσου ωτός και η τυμπανοπλαστική σε χρόνιες ωτίτιδες βελτιώνουν την βαρηκοΐα που προκαλούν οι εν λόγω παθήσεις.
Γενικά η πρόγνωση της βαρηκοΐας τύπου αγωγιμότητας είναι καλή και επιτυγχάνεται βελτίωση αν όχι ίαση στις περισσότερες περιπτώσεις με την εφαρμογή της κατάλληλης θεραπείας.

Θεραπεία νευροαισθητήριας βαρηκοΐας

Ακουστικά βαρηκοΐας

Πρόκειται για ηλεκτρονικές μικροσυσκευές που τοποθετούνται στο πίσω μέρος του πτερυγίου του αυτιού και στον έξω ακουστικό πόρο, οι οποίες ενισχύουν τους ήχους για να γίνουν ακουστοί από τα βαρήκοα άτομα. Ενδείξεις εφαρμογής τους είναι π.χ η πρεσβυακουσία και οι κληρονομικές βαρηκοΐες. Απαιτείται ειδική εκπαίδευση μετά την εφαρμογή (λογοθεραπεία)